درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : رضا عقیلی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
خاطرات جنگ




آن چیز را که چیز بود ، چیزش کنید : مسأله ای که پشتِ بی سیم برای هر دو

طرف روشن بود .

شَـل و شـولتیـــم : مخلصتیـــم .         

 

 " بوســـــــــــــه گاه ِ حـــــــــــــــوری : تاول ِ ناشـــــــی از گــاز ِ شیمیـــــــــــــــایی "

آب پاش : بسیار اهلِ گــریه

آب طلایی شده : نماز صبح قضا شــده .

آخ جون تـرکش : جراحت ِ ناشی از تـرکش که منجـر به مرخصی میشـد .

آدمهـای قورباغه ای : نیروهـای غـواص اطلاعات عملیّــات خودی .

آدم کـُش ِ گـردان : امدادگــر ِ ناشی و تازه کـار .

آقا گــربه : نیـروی خودی که بـه کمیـن و شکار ِ دشمــــن میرفت .

از آن بتــــرس : نیروی خیلــــی افراطی در مذهب .

از ضامـــن خارج شدن : عصبـــانی شدن فرمانـــــده از نیروی تحت ِ امر خـود .

اسلام قوی ست : وضع تدارکات خوب است .

اِف 15 : بسیجـــی .

اِف 16 : پاســدار افتخـــاری .

التمـاس ِ پتو : درخـواست ِ جــایی برای خـوابیــدن .

الهــی قلبی محجــوب : کنایه از رزمنــده ای با محاسن ِ بلند و پیراهن ِ یقـه آخونــدی .

الهی ضَعفَ بَدَنی و دِقـّتَ جلدی : خدایا دقت کن جلد ِ ما پاره نشه .(رقتَ جلدی در دعای کمیل )

باطـری قلمـی : بسیجـــی ِ لاغــر .

بنـد ِ قـــاف : رزمنــده ی خوش تیپ و بانمــک .

           


شخصیـّت ِ برجستـه : به رزمنـدگانی که شکمشان بزرگ بـود می گفتنــد .

نماز بشمـار سه : نمازی که خیلی سریع در شبهای عملیات خوانده میشد .

نمـاز یک دستی : نماز شب

مصیبـت : آن کس که هیچ کس از دستش در امـان نبـود .

لالـه زار : میـدان ِ مین 

ابـوالفضل : رزمنـدگانی که در جبهه یک دستشـان قطـع میشد .

جوجـه ها رنگی شـدن : رزمنـدگان زخمـی یا شهیـد شـدند .

بنیـانش مغـشوش است : کسـی که سـر و وضعش نامـرتب بـود .


کبریتی برگشتن : به شهـادت رسیــدن و با تابـوت برگشتــن .

آئینـه ایست : وقتـی که حالات و سکنـاتِ و وَجَنــات شهـادت در چهـره ی کسـی هـویدا بـود.

بالا بالا هــا شـوت میـزنه : عرفـان و معنـویتش بالاسـت .      

برنامه ی پایانی : پیـرمـرد رزمنده ای که حال و روزش گواهی میداد از معـرکه جان سالم به در نمیبره .

اُدکلن سنگــر : بوی جـوراب کثیـف و نشستــــه .

صفحـه کلاج : وقتـی غـذا کوکو سیب زمینــی بـود .

غسـل ِ شهـادت کامل نبــوده : کسی کـه در عملیـات شهیــد نمیشــد .           

غیبت چنـد بخشـــه ؟! : برای ممــانعت از کســی که میخـواست غیبت کنه .

فـلانی روحیـه داره : کسـی که همیشــه میـلِ خـوردن داشـت .

کارش مـُرغی ست : کسـی که دیـر یا زود شهیـد میشـه و باید چلـومرغش رو بخـوریم .

کیـک ِ دستـــه : پیـک ِ دستــه                                                  

صبحـش به خیـر شـد : کسـی کـه با هزار زحمـت از مراســم صبحگــاه دَر میـرفت .

مادر بزرگ دستــه : برادرایی کـه نوبت ِ پذیرایی از دستــه یا چادر با آنهــا بود .

مـلائک غلغلکش میـدن : برادری کـه سـر ِ نماز متبسـم بود .  

یه تـرکش یه حـوری : به ازای هر یه تـرکشی کـه میخـوری یه حوری تو بهشـت داری .

عشــقِ حـوری : عـاشـقِ شهــادت بـودن .

کـَـلّـه پـَر : سنگــرسـاز .                                                                             

برمی گـردم ! یـا با رخـت ، یـا با تخـت ، یـا با یـخ :

یا زنـده میـمانم ، یـا مجـروح میشــوم ، یـا شهـید میشـوم .

پیـــاز : مــداحِ گــُردان .  

بـرادر عبـدالله : صـدا کـردنِ رزمنـده ای کـه اسمش را نمـی دانستــن .

بــرادر مُستحَـب : رزمنــده ای کـه بفهمـی نفهمــی محـاسن داشــت .

بـرادر واجــب : رزمنــده ای کـه محـاسنِ کـامل و بلنــدی داشــت " مثل ِ اینــا "

بـوی چلـوکباب : بـوی شـبِ عملیـات .

تـرکش پـلو : عـدس پـلو .

تجــدیدی : مجـروح شـدن و بـه شهــادت نـرسیــدن .

پـلاستیک پلـو : 

غذایی که به جای ظرف ، داخلِ پلاستیک می ریختن و به خط می فـرستـادن .

موقعیتِ سلطان‌بانو ؛

منزل، خانه، زندگی با خانواده و عیال و فرزندان،

الاغ هوایی ؛

کنایه از هواپیمای C-130 که معمولاً برای حمل بار از آنها استفاده می‌شد.

پدربزرگ فشنگ‌ها ؛                                                                                      

گلولـــه تـوپ ضـد هوایـی که نسبت به فشنـگِ سایر ســلاح‌ها بزرگتـر و سنگین‌تـر بــود.

احمدجاسم، ده بالا عروسی دارد ،

توپـخانـهء دشمن مزدور دوبـــاره کــار می کنــد.

آش خرگـــوشــی ؛

آش و خوراك. غذایی كه در آن از هـــویـج زیــاد استفـــاده می‌شــــد .

شوخی برای درخــواست آب سر سفـره : یـه پـارچ آب بریــز تــوی لیـــوان .

حــلالیت طلبیــدنِ شــبِ عملیـات : اگــر مــا را نــدیدی عینــک بــزن .

هیـئتـی خـوردن : دستـه جمعـی تو یـه ظـرف غـذا خـوردن ، مث ِ اینا !

                                                 ذکـر بعد از نــوشیــدن آب : لگــد بــر یـزیــد .

پشتیـبانـی مــرکز : اهــل و عیــال و خــانــواده در پشــتِ جبهــه .

اهــل دل : طعنــه بــه افــرادِ شکمــو 

اضــافه کــاری : نمــاز شــب و تهجـــد .

دکمــهء تقــوا : دُکمـــهء بالایی (یقه) پیــراهــن .

تــاکسی ســرویس : دمـپـایی .                                                                        

آهنـگــران گــردان : افــراد خـوش صــدا .

اول نماز ، بعد از غذا : نوعی به تـوّهـُم انداختن است و تأكید و تصریـح بر تقدم نماز بر غذا .

اسلحهء بـی فشنگ : آفتابه ! که بارها رزمندگان با آن افراد دشمن را اسیر گرفته بــودند .

آدم جا کــن : شلــــوار کــُـردی .  

زُورُی دستـــه : کســی کـه دور از چشــم دیگــران ظـرفهــای غـذا را می شــست .

پیمـــان کـــار : کــسی کــه با وجــودِ حضــور مــُـداوم در جبهــه ، شهیـــد نمــیشــد .

نـــدارکات : تـــدارکات .

تـَمـبـَلیــغات :
تـبــلیغـــات .  

ارباب ؛تداركات چی

کـــارگـــره زنی : کــارگـــزیـنــی .

تــرکش اِوا خـواهــری : تــرکــش فـوق العــاده ریــز و نــاچیــز .  

تـرکش حسیــن جــانی : تـرکـش بـزرگ کــه کم از تــوپ مستقیـــم نـداشــت .

تـرکـش بــا معــرفــت : تــرکشــی کـه زوزه کشــان از بالای ســر ردّ مـی شــد .

عشـق حوری : کشته و مرده شهادت بودن ، دیوانه رفتن به عملیات و پیوستن بـه دوستان .

الهی قلبی محجوب : با تقوا و مخلص ، كسی كه كار و بـارش در بندگی خدا خالص بود

هیکل تدارکاتـی : حسابـی چاق و چلــه؛ نیرویی كه خوب خورده و خوب گشـته بـــود .
 
هیکل عقیدتی : كسی كه هیكلی نحیــف و لاغر و چشـم هـای گـود افتــاده داشت .

الهـــی با ذوالجنـــاح محشـــور شـــی ؛ 

گاهی کـه جنـابِ قـاطر خستـه میشــد و دیگــه نای حــرکت نـداشت ،بهش میگفتــن :

برو حیوون ! مــُـزدت محفــوظ ، انشاءاللـه با ذوالجنـــاح محشــور شــی .

اوشین پلو : برنج سفید بدون مخلفات.

ایران تایر :پوتین های بسیجی.  

ایران گونی : شلوار و اورکت بسیجی ساخت وطن.

ایستگاه بدنسازی : ایستگاه صلواتی                     

آش خور های حضرت مهدی(عج) : نیرو های رزمنده و بسیجیان.

اتحادیه دکمه داران : کسانی که دکمه بالای پیراهنشان همیشه بسته بود.

اِرحَم : اذیتم نکن تا اذیتت نکنم .  

درهم : کمکم کن هر چند ناچیز

آخرین نامه : وصیت نامه

اذان گفتن : گلوله باران دشمن در سپیده دم.

ایستگاه صلواتی

اشکانیان : خانواده داغدار شهدا                

صفویان : افراد همیشه در صف کوپن

سامانیان : کسانی که از این جنگ نفعـی بردند و به سرو سامانی رسیدند.

آدامس شیک : التماس دعای مخصوص،سفارشی

التماس پتو : تقاضای جا برای خوابیدن،به معنی جا باز کردن در کنار خود.

آخرین هشدار : تیر مستقیم تانک .

آدیداس بسیجی : کفش کتانی راحت ، نسبت به پوتینی کـه ساق دار با بند بلند بدون زیپ.

آر.پی.جی.زنِ سفره : فردی که لقمه های بزرگ می گرفت و غذا را نجویده می بلعید.

با آفتابه چای شیرین خوردن : موفق به گرفتن مرخصی از فرمانده نشدن و با حال زار به چادر برگشتن. 

با جعبه گوجه حمل کردن : شهید بچه سال، که میشد او را با جعبه گوجه هم حمل کرد.

آخ جون مرخصی : جراحت ناشی از ترکش کوچک که به مرخصی و رفتن به عقب منجر می شد.

آدم خفه کن : چلو مرغ،غذای شب عملیات،کنایه از شهادت است که طبعا بعد از شام آخر احیانا محقق می شود.

آدم کُش گردان : امدادگر ! کنایه از ناشی بودن نیروهای امدادرسان خصوصا در شرایط عملیاتی و خطوط مقدم.  

اَلَّذینَ آمَنونَ وقت چایی گشنه موُنَ : درخواست چای و غذا از شهردار و مسئول سنگر یا چادر با چاشنی مزاح و بدون تحکم.

اِلهی ضَعفَ بَدَنی وَ دِقَّتَ جِلدی : خدایا دقت کن جلد ما پاره نشود،به کنایه تعبیری بود که در مواقع بمباران و جنگیدن به کار می رفت.                             

انجمن خروسان جنگی : نیروهای تبلیغات،بچه هایی که بخشی از وظیفه شان توجه داشتن به اوقات شرعی و اقامه نماز پنج گانه بود.

باغبان : مسئول واحد تخریب که یکی از وظایفش کاشتن مین بر سر راه نیروهای دشمن و جمع کردن مین های آنها بود.

بالش سر خود : پای مصنوعی که جانبازان در هر شرایطی آن را از جای خود در می آوردند و زیر سرشان می گذاشتند.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 6 اردیبهشت 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()

میخـواهم کمی با تو درباره جبهه صحبت کنم ،

با تو که از جبهه و بسیج شاید فقط اسمی شنیده باشی .

چطور است از جنوب شروع کنیـم ! 

 

    

 

راستی میدانی جنوب کجـاست ؟

آسمان ِ آنجـا چه رنگــی است و چـرا خاکِ آنجا مقـدّس است ؟

 

چقـدر با جغـرافیای آن آشنایی ؟ خـاکش را بوئیـده ای ؟

با نخلهـایش لحظه ای نشستـه ای ؟

 

    

 

بگــذار برایت بگویم :

در جنوب سه رود بسیجی وجود دارد که هر کدام در چند عملیات شرکت کردند :

به مــوقع آرام و به موقع طغیان ، و هر غروب به دلتنگــی بسیجیانش گوش داده اند...

 

 

    

 

جنوب سنگرهایش ساده تر از آنی ست که تو فکرمیکنی .

دشتهای آن همه شهید داده اند و همه چفیه ها به دنبال دلهای پاک میگــردند.

 

 

    

 

نخلهایش از پرنده های آهنی دل ِ خونی دارند و جای جای خاکش بوی عشق میدهد؟

نمیدانم ! آیا تا به حـال طعم بسیجی بودن را چشیـده ای و یا صفـای آن را دیده ای ؟

 

    

 

آیا پشت ِ خاکریزها در محاصـره بـوده ای و خاک و دودِ انفجـار بر صورتت نشستـه است ؟

تا به حال چنـد با " وجعلنا " را زمـزمه کرده ای ؟

آیا هنوز هم بعد از جنگ هر شب سورهء واقعه را قبل از خواب میخــوانی ؟

 

    

 

چنـد بار به عیادت قطع نخاعی ها رفته ای ؟

تا به حال معنا و مفهـوم شیمیــایی را درک کرده ای ؟

 

آیا شبی را در سنگرها به صبـح رسانـده ای ؟ آیا توفیق ِ ملاقات ِ ترکش ها را داشته ای ؟

آیا تو تا به حال فانوسقه به کمر بسته ای ؟

بعد از شهـدا چند بار در تنهایی خویش با آنها خلـوت کـرده ای ؟

 

    

 

 

آیا دستان ِ کوچکی را دیـده ای که معبـر باز کننــد ؟

آیا لحظاتِ سختِ اسارت را چشیــده ای ؟

آیا میـدانی فاصلهء دلت تا جـزیرهء مجنون چقدر است ؟

آیا حاضری دلت را شبی میزبان دلتنگـی های دوکوهه کنی ؟

 

    

 

آری ! دوکوهه پایگاهِ آدم سازی روح است .

 

    

 

 

فکـر نکنـی " حاج عمران " نام ِ یک سرمایه دار است که هر شب در صفِّ اول نماز جماعت

مینشینــد ! نــه !

"حاج عمران" با پابرهنه ها خاطراتی دارد بس شنیـدنی.

یادِ شلمچه به خیر که میقاتِ آنانی بود که احرامِ خون بستند و شیطان را به خاکِ

مـذلت نشانـدند.

 

    

 

یادِ پانـزده ساله های گردانِ تخـریب به خیر که جشن ِ تکلیقشــان

در حسینـهء گردان گرفته شد .

 

    

 

افسـوس که به سـه راهــی شهـادت نـرسیــدیم و برای ما فتـح قله های تقـوا مشکل بـود.

ســـلام خــدا بر مفقــودین و بــدنهای مطهــرشان کـه همـدمی جـز نسیــم صحــرا

و مونسی جـز مادرشــان زهـــرا.س. نـــدارند...





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 6 اردیبهشت 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()

گفتم: سلام !
گفتی: سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحیمٍ
بر آنها سلام (و درود الهى) است. این سخنى است از سوى پروردگارى مهربان‏ (58/یس)

گفتم: خسته‌ام
گفتی: لاتقنطوا من رحمة الله
از رحمت خدا نا امید نشید (زمر/53)

گفتم: هیشکی نمی‌دونه تو دلم چی می‌گذره
گفتی: ان الله یحول بین المرء و قلبه
خدا حائل هست بین انسان و قلبش! (انفال/24)

گفتم: غیر از تو کسی رو ندارم
گفتی: نحن اقرب الیه من حبل الورید
ما از رگ گردن به انسان نزدیک‌تریم (ق/16)

گفتم: ولی انگار اصلا منو فراموش کردی
گفتی: فاذکرونی اذکرکم
منو یاد کنید تا یاد شما باشم (بقره/152)

گفتم: تا کی باید صبر کرد؟
گفتی: و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا
تو چه می‌دونی! شاید موعدش نزدیک باشه (احزاب/63)

گفتم: تو بزرگی و نزدیکی بهت برای منِ کوچیک خیلی دوره! تا اون موقع چیکار کنم؟
گفتی: واتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله
کارایی که بهت گفتم انجام بده و صبر کن تا خدا خودش حکم کنه (یونس/109)

گفتم: خیلی خونسردی! تو خدایی و صبور! من بنده‌ات هستم و ظرف صبرم کوچیک...
یه اشاره‌ کنی تمومه ها!
گفتی: عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم
شاید چیزی که تو دوست داری، به صلاحت نباشه (بقره/216)

گفتم: انا عبدک الضعیف الذلیل...  اصلا چطور دلت میاد؟
گفتی: ان الله بالناس لرئوف رحیم
خدا نسبت به همه‌ی مردم - نسبت به همه - مهربونه (بقره/143)

گفتم: دلم گرفته
گفتی: بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا
(مردم به چی دلخوش کردن؟!) باید به فضل و رحمت خدا شاد باشن (یونس/58)

گفتم: اصلا بی‌خیال! توکلت علی الله
گفتی: ان الله یحب المتوکلین
خدا اونایی رو که توکل می‌کنن دوست داره (آل عمران/159)

گفتم: خیلی چاکریم!
ولی این بار، انگار گفتی: حواست رو خوب جمع کن! یادت باشه که: و من الناس من یعبد الله علی حرف فان اصابه خیر اطمأن به و ان اصابته فتنة انقلب علی وجهه خسر الدنیا و الآخره
بعضی از مردم خدا رو فقط به زبون عبادت می‌کنن. اگه خیری بهشون برسه، امن و آرامش پیدا می‌کنن و اگه بلایی سرشون بیاد تا امتحان شن، رو گردون میشن. خودشون تو دنیا و آخرت ضرر می‌کنن (حج/11)

گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم! چطوری میتونم بهت برسم آخه!
گفتی: وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادی عَنِّی فَإِنِّی قَریبٌ أُجیبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْیَسْتَجیبُوا لی‏ وَ لْیُؤْمِنُوا بی‏ لَعَلَّهُمْ یَرْشُدُونَ
و هنگامى كه بندگان من، از تو درباره من سؤال كنند، (بگو:) من نزدیكم! دعاى دعا كننده را، به هنگامى كه مرا می‏خواند، پاسخ مى‏گویم! پس باید دعوت مرا بپذیرند، و به من ایمان بیاورند، تا راه یابند (و به مقصد برسند)! (186/بقره)

گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم... کاش می‌شد بهت نزدیک شم
گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال
هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع، و با صدای آهسته یاد کن (اعراف/۲۰۵)

گفتم: این هم توفیق می‌خواد!
گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لکم
دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲)

گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی
گفتی: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه
پس از خدا بخواهید ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود/۹۰)

گفتم: با این همه گناه... آخه چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده
مگه نمی‌دونید خداست که توبه رو از بنده‌هاش قبول می‌کنه؟! (توبه/۱۰۴)

گفتم: دیگه روی توبه ندارم
گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب
(ولی) خدا عزیزه و دانا، او آمرزنده‌ی گناه هست و پذیرنده‌ی توبه (غافر/۲-۳)

گفتم: با این همه گناه، برای کدوم گناهم توبه کنم؟
گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا
خدا همه‌ی گناه‌ها رو می‌بخشه (زمر/۵۳)

گفتم: باشه، قبول! تو همه گناهان منو میبخشی. اما گناهان من انقدر زیادن که ...
گفتی: قُلْ یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ
بگو: «اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده ‏اید! از رحمت خداوند نومید نشوید كه خدا همه گناهان را مى ‏آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است. (53/زمر)

گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می‌بخشی؟
گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله
به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵)

گفتم: نمی‌دونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم!
آتیشم می‌زنه؛ ذوبم می‌کنه؛ عاشق می‌شم!  ...  توبه می‌کنم خدایا ...
گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین
خدا هم توبه‌کننده‌ها و هم اونایی که پاک هستند رو دوست داره (بقره/۲۲۲)

گفتم: بعد از اینکه توبه کردم باید چه کرد؟
گفتی: فَمَنِ اتَّقى‏ وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ
كسانى كه پرهیزگارى پیشه كنند و عمل صالح انجام دهند (و در اصلاح خویش و دیگران بكوشند)، نه ترسى بر آنهاست و نه غمناك مى شوند. (اعراف/35)

گفتم: حالا که مرا پذیرفتی،مرا تنها نگذار!
گفتی: إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذینَ اتَّقَوْا وَ الَّذینَ هُمْ مُحْسِنُونَ
خداوند با كسانى است كه تقوا پیشه كرده ‏اند، و نیكوكارند. (128/نحل)

ناخواسته گفتم: الهی و ربی، من لی غیرک
گفتی: الیس الله بکاف عبده
خدا برای بنده‌اش کافی نیست؟ (زمر/۳۶)

گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیکار می‌تونم بکنم؟
گفتی: یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما
ای مؤمنین! خدا رو زیاد یاد کنید و صبح و شب تسبیحش کنید. او کسی هست که خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت می‌فرستن تا شما رو از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون بیارن. خدا نسبت به مؤمنین مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳)




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 30 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()
           خوشا کسی که پس از وی حدیث خیر کنند

                                                                 که جز حدیث خیر نمی‌مـانـد از بنـی‌آدم

توصیف مردان بزرگ و نیک‌نهادی که همواره در راه حقّ قدم برداشته‌اند بسی سخت و دشوار است، لیکن با خود گفتم رسم جوانمردی و انصاف هم نیست‌ در برابر زحمات صادقانه و بی‌شائبه‌ی رزمنده‌ای که تمام نوجوانی و جوانی خویش را در مسیر انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس و سال‌های پس از آن نثار کرده و اکنون نیز با تقدیر الهی و سربلندی به افتخارشهادت نائل آمده‌ است، سکوت اختیار کرد یا حداقل خسته نباشیدی به وی نگفت! چـرا که بی‌تفاوتی در چنین امری، قطعاً نادیده گرفتن برکات و الطاف خداوندی و بی‌توجهی به تلاش‌های مجاهدان فی‌سبیل‌الله است.

منظور و مقصود راقم این سطور، برادر عزیزمان «سردارعلیرضا غلامی» یادگار ماندگارِ سال‌های دفاع مقدس و نمونه‌ی‌ بارزی از همان مردان نکونام است که بیشتر او را با نام «جناب سرهنگ غلامی» می‌شناسیم. یعنی همان کسی که مدت‌های مدیدی از عمر گرانبهای خود را گام به گام در رده‌هـا و یگان‌های مختلف سپاه و سر انجام در جایگاه فرماندهی تفحص لشکر 14 طی نموده است.

ـ کسی که به گواهی همه‌ی سبزپوشان شاغل سپاه، هرگز از بیت‌المال و امکاناتی که در اختیار داشت در جهت مقاصد شخصی خود، سوء استفاده کـه نــــه، بـل استفاده‌ی مجـاز هم نکـرد!

ـ فرمانده‌ای که به تأسی و تأثر از مرام سرداران گمنام دفاع مقدس هرگز در برابر مرئوسین و نیروهای تحت امر، پرستیـژ خشکِ نظامی را به خود نگرفت!

ـ مردی که همواره در سلام دادن و ادای احترام به همه‌ی دوستان حتّی سربازان خود پیشی می‌گرفت، کمااینکه به خاطر نداریم در زمان مراجعه‌ی میهمانان و پیشکسوتان سپاه و بسیج که وارد اتاق کار ایشان می‌شدند روی صندلی و پشت میز ریاست خود نشسته باشـد!

ـ مدیری که بدون اغراق و مبالغه می‌توان گفت ضمن سرلوحه قرار دادن منویات و فرامین مطاع مقام معظم رهبری مدظلّه‌العالی در امور فردی و اداری خود؛ با ژرف‌اندیشی و آینده‌نگری، منشأ برکات و تحولات بزرگ و چشمگیری در ابعاد معنوی، فرهنگی، نظامی و توسعه‌ی فضای کاری مناسب و همچنین اشاعه فرهنگ بسیجی در مجموعه سازمانی سپاه و بسیج شهرستان گردید.

مع‌الوصف با خود کلنجار می‌رفتم در حالی‌که در روزگار کنونی، هزاران نفر به واسطه‌ی مسند و قدرت‌هایی که تحت تأثیر مسائل جناحی با هزار لَطایِفُ‌‌الحِیَل، کسب و غصب نموده و به بهانه‌ی آن نـام «آقای رئیس»، «مدیر کل»، «دکتـر»، «مهندس»، «حاج آقا» و غیره را یدک می‌کشند، چگونه می‌توان مجاهدت 8 ساله‌ی چنین فردی را به فراموشی سپرد؟!

بی‌تردید نام و یاد چنین مردی همواره در دل‌ها زنده است و برای همیشه‌ی تاریخ نیز جاودانه خواهد ماند.

حال در مقابل این همه جهد و تلاش و عـــزم برخاسته از اخلاص، صداقت، تعهّد، ایثار، دین‌مداری و بصیرت، شاید کمترین قدردانی و تجلیل این باشد که بگوییم:

                                                   «خستـه نباشـی بـرادر!»

                       در این رواق زبرجد نوشتـه‌انـد به زر

                                                                که جز نیکویی اهل کـرم نخواهد ماند

در خاتمه، با اهداء صلواتی به ارواح طیبه‌ی شهیدان عالی‌مقام شهرستان مهاباد به ویژه شهدای عزیز انقلاب اسلامی ، یاد و خاطره‌ی‌ همه شهیدان عزیز، شهیدان گرانـقـــدر مهاباد اردستان:

1ـ سرلشکر رضا کریمی2ـ شهید اشتری 3ـ شهید میرکزاده 4ـ شهید میرانزاده 5ـشهید غفاری 6ـ شهید رضا طحان 7ـشهید حسن طحان 8ـ شهید کامرانی 9ـ شهید نظری 10ـ شهید مالکی11ـ شهید حیدریان12شهید سجاد 13 شهید عبدالله زاده14شهید کامرانیان15شهید مهدی نزاد

را گرامی میداریم




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 25 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()
شغلی عجیب 

حقوق ماهیانه:صفر ریال 
ساعت كاری:24ساعت شبانه روز 
خواب:پراكنده ونامشخص 
خوراك:پای خودتان است 
بیمه ومزایا:ندارد 
مرخصی:ندارد 
ترفیع و پاداش:ندارد 
استعفا:امكانش نیست 

این است شغل تمامی مادران این سرزمین! 

روزمــــــــادر❤مباااااااارک...




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 22 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 22 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()
این که مدام به سینه ات می کوبد، قلب نیست
ماهی کوچکی است ک دارد نهنگ می شود
ماهی کوچکی که طعم
تــُنگ آزارش می دهد
و بوی دریا هوایی اش کرده است

قلب ها همه نهنگانند در اشتیاق اقیانوس
اما کیست که باور کند در سینه اش نهنگی می تپد ؟!
آدم ها، ماهی ها را در تنگ دوست دارند و قلب ها را در سینه
اما ماهی وقتی در دریا شناور شد ماهی است
و قلب وقتی در خدا غوطه خورد ، قلب است

هیچ کس نمی تواند نهنگی را در تنگی نگه دارد!
تو چطور می خواهی قلبت را در سینه نگه داری؟
و چه دردناک است وقتی نهنگی مچاله می شود
و وقتی دریا مختصر می شود
و وقتی قلب خلاصه می شود و آدم قانع


این ماهی کوچک ، اما بزرگ خواهد شد و این تــُنگ ، تــَنگ خواهد شد
و این آب ته خواهد کشید.
تو اما کاش قدری دریا می نوشیدی
و کاش نقبی می زدی از تنگ سینه به اقیانوس.
کاش راه آبی به نامـُنتها می کشیدی و کاش این قطره را به بی نهایت گره می زدی.
کاش ...

بگذریم ...
دریا و اقیانوس به کنار ، نامـنتها و بی نهایت پیشکش.
کاش لااقل آب این تنگ را گاهی عوض می کردی.
این آب مانده است و بو گرفته است.
و تو می دانی آب هم که بماند می گندد.
آب هم که بماند لجن می بندد.
و حیف از این ماهی که در گل و لای بلولد
و حیف از این قلب که در غلط بغلتد !





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 13 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()
غصه‌هایت که ریخت، تو هم همه را فراموش کن
دلت را بتکان اشتباهایت تالاپی می‌افتد زمین !
بگذار همانجا بماند.
فقط از لا‌به‌لای اشتباهایت ، یک تجربه را بیرون بکش قاب کن و بزن به دیوار دلت …

دلت را محکم‌تر اگر بتکانی تمام کینه‌هایت هم می‌ریزد و تمام آن غم‌های بزرگ و همه حسرت‌ها و آرزوهایت ...

محکم تر از قبل بتکان
تا این بار همه آن عشق‌های بچه گربه‌ای هم بیفتد!
حالا آرام‌تر ...
آرام‌تر بتکان تا خاطره‌هایت نیفتد!
تلخ یا شیرین، چه تفاوت می‌کند؟!
خاطره، خاطره است. باید باشد، باید بماند …

کافیست؟
نه، هنوز دلت خاک دارد یک تکان دیگر بس است …
تکاندی؟! دلت را ببین چقدر تمیز شد … دلت سبک شد؟

حالا این دل جای "
او"ست دعوتش کن!
این دل مال "
او"ست …
همه چیز ریخت از دلت ... همه چیز افتاد و حالا تو ماندی و یک دل پاک و یک قاب تجربه
و مشتی خاطره و یک "
او" …

خانه‌تکانی دلت مبارک!




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه 13 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()

حدودای سال 90 بود در هفته دفاع مقدس حاج آقا قرائتی تعریف می کرد

 که ما آخوندهارو خیلی سخت میشه گریاند !

اما یکی از رزمندگان خاطره ای تعریف کرد که اشکمونو در آورد

 گفت : تو یکی از عملیات ها که شب انجام می شد قرار بود از جای عبور کنیم

 که مین گذاری شده بود ...

مجبور بودیم از اونجا رد بشیم چاره ای جز این نداشتیم .

گفتیم کی داوطلب میشه راه رو باز کنه تا بتونیم عبور کنیم ؟

چندتا از رزمنده ها داوطلب شدند تا راه رو باز کنند ...

وقتی میخواستند راه باز کنند میدونستند که زنده نمی مونند .

 چون با انفجار هر مین دست ، پا ، سر ، بدن یک جا متلاشی می شود!

داوطلب ها پشت سر هم راه افتادن برای باز کردن راه ... صدای مین می آمد .

همین زمان متوجه شدم یکی داره بر میگرده !

گفتم شاید ترسیده ! بالاخره جان عزیزه و عزیزی جان باعث شده برگرده...

گفتم خودمو نشون ندم شاید ببینه خجالت بکشه !

بعد چند دقیقه متوجه شدم یکی داره میره سمت محل مین گذاری شده...

 رفتم سمتش گفتم وایسا کجا میری ؟ گفت دارم میرم محل مین گذاری شده دیگه !!

گفتم تو جزو کسائ بودی که داوطلب شده بودند چرا برگشتی ؟!

گفت : آخه پوتینم نو ( تازه) بود خواستم اونو در بیارم با جوراب برم و بیت المال

حیف و میل نشود . اون پوتین بمونه یکی دیگه ازش استفاده کنه...!!!

قابل توجه مسئولان کشور !

یک روز یک جائی جواب گوی این اشخاص خواهید بود !

 کاری نکنید اون روز خجالت زده باشید .





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 12 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()
شب توی سنگر نشسته بودیم و چرت می زدیم
شب مهتابی زیبایی بود
فرمانده اومدتوی سنگر و گفت:
اینقدر چرت نزنین ، تنبل میشن
به جای این کار برید اول خط ، یک سری به بچه های بسیجی بزنین
بلند شدیم و رفتیم به طرف خاکریز های بلندی که توی خط مقدم بود
بچه های بسیجی ابتکار خوبی به خرج داده بودن
مقدار زیادی سنگ و کلوخ به اندازه ی کله ی آدمیزاد روی خاکریز گذاشته بودند
که وقتی کسی سرش را از خاکریز بالا می آورد
بعثی ها آن را با سنگ و کلوخ اشتباه بگیرند و اون رو نزنن
اما بر عکس ما خیال می کردیم که این سنگ ها همه کله ی رزمنده هاست
رزمنده هایی که پشت خاک ریز کمین کرده اند و کله هایشان پیداست
یک ساعت تمام با سنگ ها و کلوخ ها سلام و علیک و احوالپرسی کردیم
و به آنها حسابی خسته نباشید گفتیم و بر گشتیم !
صبح وقتی بچه ها متوجه ماجرا شدن تا چند روز ، بهمون می خندیدن




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 12 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()

تک تیرانداز را صدا کردم ؛ با دست بهش یک سنگر نشون دادم

تک تیرانداز اسلحه اشو آماده کرد . هدف گرفت . دستشو گذاشت روی ماشه

بعد مکس کرد . دستشو از روی ماشه برداشت ؛

 دوباره هدف گیری کرد دستشوگذاشت روی ماشه و شلیک کرد!

ازش پرسیدم چرا همون بار اول کارشو تموم نکردی ؟؟؟

گفت : داشت آب میخورد...





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 12 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()

ما را بیابید!  

پلاک زخمی تان را بر گردن گم‏شدگان رمل‏ های داغ گناه بیندازید؛

شاید پیدا شویم!

شاید بوی خون به ناحق ریخته شما، ما را به سوی حق بکشاند؛

شاید فکه،

نامی شود که رازهای مگو را به ما بیاموزد.

ما را صدا کنید؛

با گلوی زخمی و لب‏های خشکیده‏ تان!

ما را به شلمچه بخوانید تا بیاموزیم عشق را،

  ستاره های  دیروز                 ستاره های امروز 

 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 12 فروردین 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()
اتل متل گم شدم تو این جاده باریک

دنبال تو میگردم تو این مسیرتاریک

راه من از تو دوره گم شده این بی زبون

دنبال تو میگرده ، گمنامه و بی نشون

عطش فرا گرفته ، چند سالی هست که تشنه ام

برای دل بریدن ، دنبال تیغ و دشنه ام

تو تشنگی اسیرم ، اینم یه عادت شده

قدم زدن تو ظلمت واسه من راحت شده

حرف دلم رو دارم با تاریکی میسازم

دارم کم کم بازی رو خود منم میبازم

خدای مهربون ، دلهای عاشقونه

بگو بنده ت تو مرداب ، تا کی باید بمونه؟





باید هر روز بشینه دست به دعا بمونه؟

یا که باید بجنگه ، ذکر فرج بخونه؟

چونکه تنهای تنهاست باید یه جا بشینه؟

تو تاریکی این شهر بی شرمی رو ببینه؟

جماعت تو جاده.... تاریکی خیلی آشناست

حرفای ایندفعه هم فقط برای شماست

کجا رفته دینتون؟ چند از شما خریدن

که تو دانشگاهمون چادر زسر کشیدن

به جایی که صورتت، سرخ شه و آب شی، از شرم

میگی کاری نکرد که .... تازه استاد، دمت گرم!

دارم واسه کی میگم وقتی که شهر تو خوابه

به عینه گفتند رسول(ص) دروغه و سرابه

یه دفعه چی شد خدا؟ که دلهامون جدا شد

یعنی با یک ماهواره . مسلمون بی خدا شد؟

چه جوریه؟ که خورشید مونده از جاده حیرون

که روزهای جاده هم تاریکه و بی نشون

شاید برای اینه ، که چشمامون رو بستیم

یا تو شک خداوند ، تو دوراهی نشستیم

دلم روا نیست بگم پشت علی(ع) چی گفتن

اونایی که استاد چرندیات مفتن

بغض توی گلو هم انگاری دیگه مرده

نگفته های قبلی حالا شده یه عقده

آرزوهای ما شد همش خیالات خام

تو این کویر فقط من، یک آرزو رو میخوام

همون که خیلی وقته رنگ جدایی شده

همون که دیگه ، برام تیر رهایی شده

آرزوی پریدن فقط میخواد سعادت

کاشکی که قسمت بشه ، اتل متل شهادت




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه 17 اسفند 1393 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()

در روزهای گرامی داشت سوم خرداد سالروز فتح خرمشهر بود. از شبكه های مختلف سیما برنامه های در این مناسبت پخش می شود كه می تواند خاطره آن روزها را در ذهن كسانی كه دوران جنگ را درك كرده اند زنده كند. اما آیا نسل های پس از جنگ نیز خاطرات جنگ برایشان مفهوم دارد؟

به آنها باید جنگ و لزوم ایستادگی در آن روزهای سخت را شناساند.

در ابتدای سال تحصیلی كه رو به اتمام است در یكی از كلاسهای درس صحبت از جنگ شد. از دانش آموزان پرسیدم از جنگ چه می دانید. اما پاسخهایی شنیدم كه نشان می داد دیدگاه نسل امروزی از جنگ بسیار با واقعیات جنگ متفاوت است. و این سوالی بزرگ برای من شده بود كه چرا به این زودی و پس از گذشت فقط 36سال از پایان جنگ، ارزشهای دوران دفاع به فراموشی سپرده می شود؟ بلاخره در آخرین جلسه كلاس دوباره موضوع را مطرح كردم و به پاسخهای قبلی دانش آموزان اشاره كردم كه چرا در مورد دوران جنگ چنین تصوری دارند؟

تقریباً همه به اتفاق گفتند برای ما از جنگ چیزی نگفته اند كه بتوانیم واقعیات آن را درك كنیم.

و چه درست جواب دادند وقتی در مناسبت های مختلف مربوط به دوران دفاع مقدس كسانی در صبحگاه از جنگ برای دانش آموزان بگویند كه خودشان در هیچ صحنه ای از آن حضور نداشتند انتضاری بیش از این نیز نباید داشت. وقتی دیدگاه مسئولین منطقه آنقدر محدود است كه حتی برای چنین مناسبت هایی نیز تنگ نظرانه رفتار كنند نباید نسل امروزی را مقصر دانست.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 13 اسفند 1393 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()
مسافری در یک روز سرد و بارانی کنار خیابان ایستاده بود تا تاکسی سوار شود. در همین لحظه یک ماشین مدل بالا از کنارش عبور کرد... غصه خورد و با خودش گفت که ای کاش من هم ماشینی داشتم تا مجبور نبودم که تاکسی سوار شوم ...

در همین لحظه رهگذر دیگری که به سمت ایستگاه اتوبوس میرفت با دیدن آن مسافر که منتظر تاکسی بود به فکر فرو رفت و با خودش گفت ای کاش من هم پول به مقدار کافی داشتم که تاکسی میگرفتم و دیگر مجبور نبودم در شلوغی اتوبوس سر پا بایستم تا به مقصد برسم و ... به ایستگاه رسید و منتظر اتوبوس نشست...

در همین لحظه رهگذر دیگری که پیاده بود او را در ایستگاه اتوبوس دید و با خودش گفت که ای کاش من هم کمی پول داشتم تا حداقل میتوانستم سوار اتوبوس شوم، بجای اینکه تا خانه مسیر را پیاده طی کنم...
در همین آن جانبازی را دید که روی ولیچر نشسته بود و ...

ای کاش ما انسانها پیش از اینکه حسرت چیزهایی که دیگران دارند را بخوریم، کمی به نعمتهایی که نزد خودمان است دقت میکردیم.




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه 13 اسفند 1393 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()


( کل صفحات : 9 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو