تبلیغات
خاطرات جنگ - هسته یا پوسته؟
 
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : رضا عقیلی
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
خاطرات جنگ




حاجیه خانم صبح زود بلند می­شود، غذای شوهر و بچه­ها را با عجله درست می­کند. هنوز ساعت ده صبح نشده روانۀ کلاسهای قرآن و جلسات دعا می­شود. بعد از ظهر هم که معمولاً همسر و بچه­ها در منزل هستند و نیاز به بودن او در منزل بیشتر احساس می­شود، دوباره از خانه می­زند بیرون.

مامان کجا داری میری؟

 می­خوام برم دعای توسل! می­خوام برم زیارت عاشوراً! می­خوام برم ختم انعام! می­خوام برم سفرۀ بی بی رقیه!

یه سؤال: «ببخشید خانم، زندگی، شوهر، بچه، دختر و پسرت چی می‌شن؟ نمی­خواهی برای اونا وقت بزاری؟» می‌گوید: «غذا به اندازۀ کافی پختم. توی یخچاله. یه دقیقه بزارید توی ماکروفر گرم کنید، بخورید.»

اگر دقت کرده باشید تمام همّ و غمّ این خانم خانه­دار فقط تهیۀ غذای جسم بچه­هاست. برای این خانم وظایف همسرداری، تربیت بچه­ها و... محلی از اِعراب ندارد! او فقط توی این فکر است که تندتند به جلسات مذکور برود و برای خودش ثواب جمع کند.

معتقدم این­گونه افراد کاملاً سوراخ دعا را گم کرده­اند. اینها به جای اینکه به قرآن عمل کنند، هی قرآن می­خوانند! خواندن قرآن در صورتی که به دستوراتش عمل نشود هیچ سودی برای قاری نخواهد داشت. قرآن خواندنِ صِرف و عمل نکردن به دستورات آن مثل این است که ما مریض شویم، پیش دکتر برویم و فقط از روی نسخه بخوانیم. تا زمانی که ما نسخه را به داروخانه نبریم و و داروی تجویز شده توسط دکتر را مصرف نکنیم، بیماری­مان علاج نمی­شود. ما اگر در هر شبانه­روز فقط به یک آیۀ قرآن عمل کنیم، بهتر از این است که در هر روز یک جزو قرآن بخوانیم. ما اگر در جلسۀ روضه شرکت کنیم و کنار سفرۀ حضرت رقیه یک کیلو اشک هم بریزیم؛ اما بعد از خاتمۀ جلسۀ روضه پشت سر خواهر دینی­مان غیبت کنیم به جای کسب صواب با کوله باری از گناه به خانه برگشته­ایم.

من با جلساتی که خانمها در سطح شهر برگزار می­کنند و به معنای واقعی کلمه با دستورات دین و سیره و سنت رسول خدا و ائمۀ اطهار آشنا می­شوند، کاملاً موافقم؛ اما معتقدم چنین جلساتی اگر بخواهد هر روز تکرار شود و یک زن را از وظیفۀ اصلی­اش دور کند، مخالفم. متأسفانه بعضی از دعاهای زنانه و کلاسهای ایدئولوژی زنانه که در سطح شهر برگزار می­شود، علمی نیست. به نظر می­رسد بعضی از آنها به جای پرداختن به واقعیت و هستۀ دین به پوسته و ظواهر دین می­پردازند. حس می­کنم نوعی مقدس مآبی، خود برتر بینی و... در این کلاسها تلقین می­شود. گاهی دین و دستورات قرآنی را طوری به این­ها آموزش می­دهند و مته به خشخاش می­گذارند که می­بینی به مرور بینِ مادری که در این جلسات شرکت می­کند با بچه­هایش فاصله می­افتد. مادر می­خواهد دستورات خشکی که در این کلاسها به او یاد داده­اند، روی بچه­ها اعمال کند، بچه­ها هم لجبازی می­کنند و زیر بار نمی­روند. متأسفانه بیشتر مواقع نتیجۀ کار عکس می­شود. بچه­ها از دین فراری می­شوند. شما می­خواهی بر اساس آموخته­هایت بچه­ها را مذهبی بار بیاوری، آنها برعکس در مقابل تو گارد می­گیرند و بدتر لجباز می­شوند. گاهی شما بر اساس دستور خانم مربی­ات پوشیه می­زنی، دخترت برای اینکه با تو مقابله کند از فردا با مانتو بیرون می­رود. تو می­خواهی پسرت را از شنیدن موسیقی­های معمول که از صدا و سیما هم پخش می­شود منع کنی، او برای مخالفت با تو ترانه­های غربی و رپ روی گوشی موبایلش می­ریزد و گوش می­کند.

بر این باورم ماندن در منزل، بازی و شوخی کردن با بچه­ها و خوب شوهرداری کردن چنین زنانی در منزل ثوابش بیشتر از رفتن به جلسات این­چنینی است. خانم محترم، شما اگر سلیقه به خرج بدهی، غذای خوشمزه­ای درست کنی و با شوهر و بچه­هایت در گوشۀ یک پارک یا در یک نقطۀ تفریحی بروی و چند ساعت با آنها بگو و بشنو وبخند داشته باشی، ثواب زیادی برایت می­نویسند. مگر نه اینست که جهاد زن خوب شوهرداری کردن است؟ شما فکر می­کنید وقتی از خانه بیرون می­روید، بچه­هایتان می­نشینند دعای ابوحمزۀ ثمالی می­خوانند؟! نه. آنها هم حوصلۀ­شان سر می­رود. وقتی کسی در منزل نباشد که سر بچه­ها را گرم کند و از لحاظ تربیتی آنها را مدیریت کند، سراغ اینترنت و لاین و واتس­آپ و ... می­روند و... شما در جلسۀ دعا داری یا وجیهاً عندا.. می­گویی، دخترت دارد در اتاقش با پسر نامحرمی چت می­کند. تو داری در جلسات زنانه هی صلوات می­فرستی، پسرت دارد در منزل با تلفن با دوست دخترش حرف می­زند.

شما می­توانید با مدیریت صحیح خوابتان را به موقع بروید. سر فرصت و با حوصله به همسر و بچه­ها برسید. چون به مسائل مذهبی علاقمندید موقع درست کردن غذا هم به رادیو معارف گوش کنید. می­توانید با سی­دی­ سخنرانی­های اخلاقی گوش کنید. سخنرانی­هایی که علمای دین و اخلاق سالها دود چراغ خورده­اند و برای تربیت جامعه دستورات خداوند را از متن قرآن بیرون آورده­اند. باید قبول داشته باشیم که سخنرانانی که صدا و سیما دعوت می­کند به مراتب باسوادتر از آن خانمی هستند که در جلسات زنانه شما را موعظه می­کنند.

البته با خواندن این متن این شائبه به وجود نیاید که می­خواهم صلاحیت خواهران معلمان قرآنی را زیر سؤال ببرم. من به هر کسی که برای ترویج احکام دین و عمل به آیات قرآن تلاش می­کند احترام می­گذارم و برایش ارزش قائلم. من با نوشتن این مطلب کمی مسئله را آسیب­شناسی کردم. خلاصۀ توصیۀ من به خانمهای خانه­دار این است که اولاً جلسات این­چنینی شما را از وظیفۀ اصلی­تان که خوب شوهرداری کردن و تربیت فرزند است باز ندارد. ثانیاً حضور شما در این کلاسها باعث نشود دین و دستورات قرآن را جوری به شما آموزش دهند که به جای هستۀ اصلی دین به پوستۀ دین بچسبید.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه 14 آذر 1394 :: نویسنده : رضا عقیلی
نظرات ()
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر